Hoe je met iets heel simpels je baby de beste start geeft

Er is iets wat ik als verloskundige nooit geleerd heb, maar wat ik voor het eerst hoorde tijdens de HypnoBirthing opleiding: Het belang van het laten uitkloppen van de navelstreng.

Wanneer je baby door de vagina heen geboren wordt, dan perst zij een deel van haar bloedvolume terug de navelstreng en placenta in. Zodat de totale lichaamsomvang kleiner wordt en de baby makkelijker door de vagina heen geboren kan worden.

Wanneer je baby’tje geboren is dan zit 30 tot 40% van haar bloedvolume nog in de navelstreng en placenta. Na de geboorte pulseert de navelstreng nog even door, zodat al dit bloed terug het lichaampje in kan stromen. Op deze manier krijgt de baby nog extra zuurstof, voedingsstoffen, antistoffen en de eigen stamcellen binnen. Je baby kan daardoor heel rustig acclimatiseren aan het leven buiten de baarmoeder. Ademhaling, stofwisseling en bloedsomloop kunnen zo heel rustig op gang komen.

Wanneer de navelstreng volledig is uitgeklopt dan ziet die er geheel wit uit. Al het bloed is dan terug gestroomd naar de baby. Hoe lang dit duurt verschilt per keer. Maar 15 tot 30 minuten of langer kan het best duren.

Wanneer je de tijd krijgt voor dit natuurlijke proces dan ligt je kindje ook lekker bij je op de borst. Niemand hoeft jullie te storen. Je baby hoeft niet aangekleed, schoongemaakt of nagekeken te worden. Dat is allemaal niet belangrijk. Wat wel belangrijk is, is dat de baby minimaal een uur lang huid op huid bij jou kan liggen (en als dat niet kan, dan bij je partner). Dit is belangrijk voor de binding, het slagen van de borstvoeding en de vorming van het immuunsysteem.

Helaas gebeurt dit nog niet overal standaard. Meestal wordt direct na de geboorte de navelstreng afgeklemd en doorgeknipt. Zo mist een kindje bijna de helft van haar bloedvolume, moet het lijfje heel hard werken om dat weer aan te vullen en om alle processen op gang te laten komen. Vaak zijn kindjes hierdoor zo uitgeput dat ze niet goed aan de borst drinken de eerste dag. En dit kan weer gevolgen hebben voor het slagen van de borstvoeding.

Wil je profiteren van de gezondheidsvoordelen van het laten uitkloppen van de navelstreng? Dan moet je dat verwerken in je geboorteplan en vooraf bespreken met je zorgverlener. Ook op het moment zelf zou ik het nog even aankaarten. Het afklemmen van de navelstreng is zo’n routine handeling, de klem zit erop voor je er erg in hebt en hij kan er niet afgehaald worden.

Ik krijg vaak de vraag waarom dit nog niet overal standaard gedaan wordt. En ik kan alleen maar naar het antwoord gokken. Het is nog niet overal bekend, sommige zorgverleners vinden het onzin (echt gehoord in de praktijk helaas), vaak wordt gedacht dat de navelstreng al na 1 minuut goed genoeg is uitgeklopt. Maar wat de belangrijkste reden is, is Time management. Vaak wil men er de tijd niet voor nemen. Helemaal wanneer je in een ziekenhuis bevalt en het druk is op de afdeling. Dan wil men het liefst zo snel mogelijk door werken.

Weet dat je altijd in je recht staat. Jouw wensen moeten gerespecteerd worden, ook al is het druk, ook al heb je een keizersnede gehad. Ook dan moet er gewacht worden met afnavelen als dat jouw wens is.

Meer weten over je rechten en mogelijkheden tijdens de bevalling? Ik vertel je er alles over in de Elements of Birth zwangerschapscursus. Een echte eye-opener voor vele aanstaande ouders!

Gefrustreerd

‘Bemoeizuchtige doula’s frustreren geboortezorg’ kopte NOS afgelopen week.

Een pijnlijke en veelzeggende titel, want het kaart meteen het probleem in onze huidige geboortezorg aan.

Onlangs kreeg ik via via te horen dat een verloskundige de manier waarop ik over de zorgverleners in de geboortezorg had gesproken tijdens mijn cursus ‘niet best en stuitend’ vond. Na de eerste twijfel aan mezelf en het in mijn hoofd nagaan van mijn uitspraken kwam ik toch echt tot de conclusie dat wat ik te zeggen heb nooit stuitend kan zijn. Alhoewel, dat is niet waar. De verhalen die ik terug hoor van mijn klanten óver de zorg die ze kregen, die zijn soms stuitend! De verloskundige was overigens niet bereid om met mij in gesprek te gaan. Ik had graag mijn visie met ze gedeeld. Die eer hou ik in ieder geval aan mezelf.

Toen ik nog als verloskundige werkte was ik nog jong en niet zo zeker van mezelf. Ik vond het fijn om volgens de opgezette protocollen te werken, want dan kon ik immers nooit de fout ingaan en op mijn kop krijgen van de gynaecoloog. En dus deed ik altijd wat mij geleerd was tijdens de opleiding. Ik voerde mijn handelingen uit zoals ik dat tijdens mijn stages had gezien van mijn collegae. Kortom, ik had tijdens dit werk mijzelf nog niet gevonden.

Achteraf is dit ook hetgeen wat mij uiteindelijk opbrak, ik had totaal geen plezier meer in het werk. Ik zat niet lekker in mijn vel en besloot gewoon cold turkey te stoppen met het werken als verloskundige.

Daarna heeft elke stap in mijn leven geleid tot het werk wat ik nu doe. Langzaamaan leerde ik mezelf beter kennen, leerde ik waar ik voor sta en leerde ik om dat te combineren met mijn passie ‘zwangerschap en geboorte’.

Ik maak vrouwen bewust van hun rechten en mogelijkheden tijdens de geboorte van hun kindje. Ik leg uit hoe het geboortezorg ‘systeem’ werkt en hoe er door zorgverleners gedacht wordt. En dit doe ik niet om een wig te drijven tussen cliënt en zorgverlener. Maar juist om beide kanten dichter tot elkaar te brengen en elkaar beter te begrijpen.

De eerste alinea van het artikel van de NOS gaat als volgt:

“Ze zijn steeds vaker aanwezig bij bevallingen: doula’s, een soort bevallings- en zwangerschapscoaches. Extra aandacht bij een bevalling is soms fijn voor de aanstaande ouders, maar zorgverleners zijn gefrustreerd. Doula’s bemoeien zich soms namelijk ook met de medische kant van de bevalling, terwijl ze dat helemaal niet mogen omdat ze niet medisch zijn opgeleid.”

Hier zie je al meteen dat er neerbuigend wordt gesproken over een doula. Het zijn ‘een soort’ bevallings- en zwangerschapscoaches. De toon voor het artikel is gezet. Daarna lees je dat extra aandacht SOMS fijn is voor aanstaande ouders. Dat is niet juist. Extra aandacht is ALTIJD fijn.

Het is een feit dat vrouwen gebaat zijn bij continue support tijdens de bevalling en vooral respect voor hun wensen en verlangens. Ofwel gewoon een luisterend oor en duidelijke en informatieve communicatie. Geboortetrauma komt namelijk vooral voor wanneer een vrouw zich niet gezien en gehoord voelde tijdens de bevalling. Sommige vrouwen bevallen prachtig thuis in bad met rozenblaadjes, maar kunnen toch negatief op de bevalling terugkijken. Omdat ze het gevoel hadden dat er dingen met hen gebeurden waar ze niet achter stonden. En sommige vrouwen hebben een ‘horror’ bevalling met alle medische toeters en bellen, maar kunnen achteraf heel goed erop terugkijken. Omdat er naar hun wensen is geluisterd en met hen samen beslissingen zijn gemaakt.

Vroeger, toen verloskundigen nog vroedvrouwen waren, was de verloskundige ook gewoon je doula. De vroedvrouw bleef continue bij de barende vrouw. Ging in een hoekje van de kamer zitten breien en observeerde de vrouw alleen maar. En greep in wanneer het nodig was. Zo zijn verloskundigen ook opgeleid: Respect voor de fysiologie van de baring, maar met oog voor eventuele pathologie.

Moderne verloskundigen hebben daar geen tijd meer voor. In grote stadspraktijken met wel 6 verloskundigen in dienst moet er tijdens de diensten ook kraamvisites worden gereden. Soms had ik een stuk of 10 visites op de planning staan maar was er ook iemand aan het bevallen. Je moet dan creatief omgaan met je tijd en altijd ergens iemand laten wachten.

Door de medicalisering en protocollering van de geboortezorg is er geen tijd meer voor die continue support. Het aantal thuisbevallingen daalt elk jaar nog steeds. En het aantal medische bevallingen neemt toe. Voor zorgverleners is het jarenlang een routinematig werken geweest. Een soort lopende band werk. In plaats van de persoonlijke levensgebeurtenis die een geboorte is.

Maar, de laatste tijd zie je een verandering komen.

Aanstaande ouders worden steeds bewuster in hoe ze hun kindje geboren willen laten worden. Ze lezen zich steeds beter in, verdiepen zich in andere mogelijkheden en worden mondiger. En voor degenen die zelf niet zo mondig zijn kan een doula dan uitkomst bieden. De geboorte van je kindje is één van de meest belangrijke gebeurtenissen in je leven. Een verhaal wat je de rest van je leven gaat vertellen en iets wat je nooit vergeet. Hoe fijn zou het zijn als elke vrouw goed op haar bevalling zou kunnen terugkijken, ongeacht hoe die is verlopen?

En zoals je in dit artikel leest, moet de huidige geboortezorg erg wennen aan die mondige ouders. Ik vind dat alleen maar een goede zaak. Door vragen te stellen dwing je de zorgverleners om zelf eens kritisch naar hun beleid te kijken. Want waarom doen ze een bepaalde handeling? Is het vanuit protocol of noodzaak?

Het slotakkoord van het artikel is dan wel weer mooi:

“de beroepsvereniging van verloskundigen: “Met de opkomst van de doula zien we dat de vrouw iemand naast zich wil van het begin tot het einde van de bevalling. Dat signaal moeten we oppakken en deze zorg moeten we beschikbaar stellen voor alle zwangeren in Nederland.”

Hopelijk een wake up call voor de Nederlandse geboortezorg. Het roer moet om. Het is niet meer van deze tijd. Autonomie en zelfbeschikkingsrecht is ons meest belangrijke recht. Niemand dan jijzelf bepaalt wat er met jouw lichaam en met jouw baby gebeurd.

De laatste tijd overweeg ik om zelf als doula aan de slag te gaan. Wat denk jij, een goed idee?

MotherBaby

Er groeit een kindje in jouw buik. Vanuit twee kleine celletjes wordt een compleet nieuw mens gebouwd. In jouw lichaam.

Elke keer als ik naar mijn eigen kinderen kijk kan ik me daar weer over verwonderen. Die heb ik gewoon gebouwd. En het ging helemaal vanzelf.

9 Maanden lang zijn jij en je kindje samen in één lichaam. Jullie zijn verbonden met lichaam en ziel, want jouw lichaam huist nu twee zielen. Contact maken met je kindje gaat daarom bijna vanzelf. Je voelt niet alleen de bewegingen van je baby in je buik. Maar je voelt ook haar aanwezigheid, haar bewustzijn. Soms kun je hele gesprekken voeren met je baby. Soms geeft je kindje je (bewust of onbewust) boodschappen door, zoals welke naam hij graag wilt krijgen.

Als je zwanger bent wordt er door andere mensen ook rekening gehouden met de aanwezigheid van een tweede persoon in jouw buik. Mensen behandelen je met meer voorzichtigheid, staan voor je op in de bus, of helpen je met sjouwen.

Zodra je kindje geboren is zijn jullie fysiek gescheiden van elkaar. Maar vaak mentaal en op onbewust niveau nog helemaal niet. Jullie willen eigenlijk constant bij elkaar zijn, hebben huidhonger naar elkaar. Je kindje huilt zodra je haar neerlegt. En jij vindt het een raar gevoel als je kindje in een wiegje naast je ligt in plaats van in jouw armen.

De informatie die je krijgt na de geboorte en de spullen die je in de winkels kan kopen zijn ook allemaal gericht op jullie apart. Een eigen kinderkamer voor je baby, een wandelwagen, een fopspeen, een box.

Biologisch gezien klopt dat niet. Wij mensen zijn primaten. Als je kijkt naar hoe primaten in het wild met hun jongen omgaan, dan zie je hoe wij dat vroeger ook deden. Een baby gorilla wordt de eerste 3 maanden continue door haar moeder gedragen. Na 3 maanden gaat de baby op moeders rug en wordt nog ongeveer 3 a 4 jaar door moeder gedragen. Dat is ook de tijd dat ze nog moedermelk drinken. Daarna zijn ze groot genoeg om zelf de wereld te ontdekken. Al die jaren zijn moeder en kind nog één.

Hoe zou het zijn als we wat meer naar onze natuur zouden leven? Dat we moeder en kind de eerste tijd na de geboorte nog als één zien. Vanuit de Orgasmic Birth is daar een term voor ‘MotherBaby’.

We zien moeder EN kind als eenheid. De zorg wordt dan afgestemd op de behoefte van hen samen. Instinctief gezien wil je je kindje het liefste bij je dragen, samen slapen en veel knuffelen. Maar helaas is de (kraam)zorg daar niet op ingesteld. Ik weet zelf nog zo goed dat ik na mijn bevalling naar mijn baby lag te kijken die helemaal aangekleed in ingestopt in haar wiegje lag. De kraamzorg had haar aangekleed en daar neergelegd. En het voelde zo raar! Zodra de kraamzorg de deur uit was pakte ik snel mijn baby uit de wieg en hield haar bij me. Ik voelde me daar bijna schuldig over dat ik dat deed. Wist ik toen maar wat ik nu weet J.

Is dit herkenbaar voor jou?

Wordt jouw cursus ook vergoed?

Ik denk dat dit de vraag is die ik het meeste hoor. Maar helaas moet ik mededelen dat de meeste verzekeraars mijn cursus NIET vergoeden.

Waarom? Om vergoed te worden als zwangerschapscursus moet je aan bepaalde eisen voldoen.

Een van die eisen is een BIG registratie. Elke medische zorgverlener moet zich aanmelden in het BIG register. Dit houdt in dat je bevoegd bent tot het verrichten van medische handelingen (injecties geven, infusen aanleggen, vaginale onderzoeken doen). Als je niet geregistreerd staat in het BIG register mag je deze handelingen niet uitvoeren. Elke 5 jaar wordt je BIG registratie herzien. Voldoe je nog steeds aan de juiste eisen. Eén van die eisen is dat je werkzaam bent in het veld waarin je bent afgestudeerd en ten minste 2080 uur hebt gewerkt in die 5 jaar. Omdat ik niet meer als verloskundige werk heb ik me niet laten herregistreren in het BIG register.

Een tweede eis is dat je lid moet zijn van een beroepsvereniging met betrekking tot zwangerschap. Het maakt daarbij niet uit welke beroepsvereniging. Zo wordt een ZwangerFit cursus vergoed als je lid bent van die beroepsvereniging. Maar, zwangerfit is geen cursus die zich richt op voorbereiding op de bevalling. Maar een cursus die zich richt op fit blijven tijdens de zwangerschap.

Het doel van een vergoeding van de zorgverzekeraar is kosten besparen tijdens de bevalling. Want, als iemand zich goed heeft voorbereid op de bevalling en daardoor met minder medische interventies bevalt, dan scheelt dat zorgkosten die de zorgverzekeraar moet vergoeden. In dat opzicht vind ik het vreemd dat zwangerschapsgym vaak wel vergoed wordt. Want voorbereiding op de bevalling komt hier minimaal in voor.

Ook wordt de hypnobirthing cursus vaak vergoed als de cursusleider lid is van de hypnobirthing vereniging. Ik ben daar lid van geweest, maar nu niet meer. Je mag namelijk alleen lid zijn van die vereniging als je de hypnobirthingcursus geeft volgend de Amerikaanse Mongan Method. Omdat ik de hypnobirthing heb aangevuld met mijn eigen kennis en tools uit andere trainingen die ik heb gevolgd mag ik geen lid meer zijn van die vereniging. En dus wordt mijn cursus in veel gevallen niet vergoed.

Laat je je daardoor tegenhouden? Dat is ontzettend zonde!

Elements of Birth is een hele waardevolle methode om je voor te bereiden op de bevalling. Je krijgt niet alleen mijn expertise als verloskundige, maar ook mijn kennis over hypnobirthing, spinning babies, orgasmic birth en natuurlijk ouderschap. Wat is een goede bevalling jouw waard?

Het gekke is; Aanstaande ouders geven graag geld uit aan alles wat met de baby te maken heeft, maar vooral aan spullen. De duurste kinderwagen, het beste autostoeltje, een ademend matrasje, een hippe babykamer, beddengoed en lakentjes van een duur merk.

Maar heeft je babytje dat allemaal nodig? Eigenlijk niet. Het enige wat een baby echt nodig heeft zijn jullie als ouders. Jullie nabijheid, warmte en de melk uit jouw borsten.

Wat is de manier waarop jouw kindje geboren wordt je waard? Een zachte landing en een liefdevolle start, dat is wat ik je kan bieden. En een fijne bevallingservaring voor jou. Hoe de bevalling uiteindelijk ook loopt. Door je goed op de bevalling voor te bereiden heb je meer vrede met het geboorteproces, hoe het ook verloopt. Ook al gaat de bevalling dan uiteindelijk niet zoals je gehoopt had, je kijkt er toch met een goed gevoel op terug. Omdat je de regie in handen hebt gehouden.

Dat is wat ik je kan bijbrengen. En persoonlijk denk ik dat dat waardevoller is dan een eventuele vergoeding.

PS: Er zijn een aantal zorgverzekeraars die mijn cursus wel vergoeden. Het loont dus altijd om je factuur in te sturen. Daarnaast, hoe meer mensen een factuur van Elements of Birth sturen, hoe sneller EOB wordt gezien als erkende geboortemethode. <3

Je maakt je eigen pijnstiller

Wat is het eerste waar je aan denkt bij het woord ‘bevalling’?

Ik denk zelf aan ‘pijn!’.

Vanuit verhalen van anderen en verhalen in films en de media weten we gewoon dat een bevalling pijn doet. Ik heb zelfs weleens gehoord: ‘de ergste pijn ooit’.

Tijdens mijn opleiding als verloskundige had ik al geleerd over het hormoon ‘endorfine’. Maar pas tijdens mijn hypnobirthing opleiding begreep ik pas echt goed hoe ons lichaam reageert op onze emoties en gemoedstoestand.

Van jongs af aan associëren we de bevalling met  ‘pijn’. Dit is gewoon een gegeven en om die reden kan er in je bewustzijn ook niks anders zijn dan ‘pijn’ tijdens de bevalling.

Het is daarom ook logisch dat zoveel vrouwen tegen de bevalling opzien of er zelfs heel erg bang van zijn.

Echter, wanneer je bang of gespannen bent, dan maakt je lichaam stresshormonen aan. De bekendste is adrenaline. Adrenaline zorgt ervoor dat de afweersystemen in je lichaam worden geactiveerd. Je bent namelijk bang en je lichaam denkt daarom dat je in gevaar bent en gered moet worden. Je lichaam probeert je te redden door meer zuurstofrijk bloed naar je afweersystemen te sturen. Je ademhaling wordt sneller en hoger en je hart gaat sneller kloppen.

Je baarmoeder is echter geen afweersysteem. En daarom wordt je baarmoeder tijdelijk afgekapt van de zuurstofrijke bloedvoorziening. Je aderen rondom de baarmoeder bevatten dus minder zuurstof waardoor de baarmoeder haar werk niet meer goed kan doen. Dit resulteert in pijnlijke krampachtige weeën. Ook komt er via de placenta minder zuurstofrijkbloed naar de baby toe en dit is soms te zien als ‘dipjes’ in de hartslag van de baby.

Doordat de baarmoeder haar werk niet goed kan doen, opent de baarmoedermond ook minder goed of niet. Ofwel, je ontsluiting gaat niet zo snel. Dit wordt vaak geconstateerd door je zorgverlener en dan ga je het protocol ‘niet vorderende ontsluiting’ in. Dat houdt in dat er medisch wordt ingegrepen om de ontsluiting weer op gang te brengen. Vaak door het kunstmatig breken van de vliezen of het toedienen van kunstmatige weeënopwekkers.

Wanneer er eenmaal een interventie heeft plaatsgevonden is de kans groter dat er meerdere volgen. En zo heb je kans op zo’n horrorbevalling zoals je misschien wel uit je omgeving gehoord hebt. Ik denk dat als zorgverleners zich wat meer zouden richten op de oorzaak in plaats van op de klacht zelf, er heel wat medische interventies voorkomen kunnen worden.

Gelukkig kan het ook heel anders! Echt waar.

Wanneer je je namelijk kan ontspannen dan maakt je lichaam hele andere hormonen aan. Als je ontspannen bent dan maakt je lichaam oxytocine aan. Dit is het liefdes, bindings en knuffel hormoon. Het komt vrij wanneer je met iemand knuffelt kust of vrijt en zorgt dan voor dat fijne, beetje verliefde gevoel.

Maar oxytocine zorgt er ook voor dat je baarmoeder samentrekt. Normaal gesproken, als je baarmoeder samentrekt, dan heb je een orgasme! Oxytocine zorgt dus voor je orgasme. Maar tijdens de bevalling zorgt het voor goede weeën en na de bevalling zorgt het voor de toeschietreflex van de borstvoeding.

Wanneer oxytocine lekker door je lichaam stroomt dan maakt je lichaam ook endorfine aan. En dat is het hormoon wat we graag willen hebben! Endorfine is namelijk een krachtige natuurlijke pijnstiller die zelfs krachtiger werkt dan morfine.

Oxytocine en endorfine werken met elkaar samen en bouwen zichzelf op. Er wordt dus steeds meer pijnstillend hormoon aangemaakt, om de steeds kracht wordende weeën op te vangen. Op deze manier zijn er vrouwen die hun bevalling als extatisch of zelfs orgastisch ervaren. Of in ieder geval, zonder pijn.

Allemaal heel leuk in de theorie natuurlijk. Maar, hoe kun je nou ontspannen als je zoveel pijn hebt?

Dat heeft vooral te maken met onze mindset en verwachtingen. Als je pijn verwacht is het ook pijn wat je zult ervaren.

Met goede ademhalingstechnieken kun je je heel diep ontspannen. Ook zijn er bepaalde ontspanningstechnieken die je jezelf kunt aanleren en die je kunt toepassen tijdens de bevalling.

Ook speelt goede voorbereiding een belangrijke rol in de beleving van de bevalling, Als je weet wat er allemaal met je lichaam gebeurt en de verschillende fases van de bevalling kunt herkennen, dan neemt dat ook al een groot deel van de angst weg. Je bent dan beter in staat mee te bewegen met de flow.

De afgelopen weken heb ik veel vrouwen geïnterviewd die hun bevalling als ‘mooi’ hebben ervaren. Ik heb deze verhalen verzameld in de Mooie Bevallingen Podcast. Ik vind het belangrijk dat wij vrouwen ook andere verhalen horen, dan alleen de horrorverhalen uit de media. Verhalen die je juist bekrachtigen en vertrouwen geven in je eigen kunnen.

Je vind de Mooie Bevallingen Podcast op YouTube, Spotify en iTunes. De tips die alle vrouwen met mij gedeeld hebben zijn ontzettend waardevol!

De snelste manier om het vertrouwen in je lichaam te verliezen.

Al zo lang ik me kan herinneren ben ik gefascineerd door zwangerschap en geboorte. Ik vond films met geboortes erin geweldig. Ik smulde van het tv-programma ‘De Bevalling’. Maar, eerlijk is eerlijk, echt heel motiverend waren die films niet.

In films en in de media wordt vaak maar 1 beeld van de bevalling belicht. Namelijk het lijden van de vrouw. Wat getoond wordt is de angst, stress en pijn die een vrouw ervaart. Bovendien vinden de bevallingen altijd plaats in het ziekenhuis in een hele medische setting. Vaak zie je de dokters geheel gekleed in OK-pak een bevalling begeleiden. Dit wekt de suggestie dat dit normaal is.

Als je opgroeit met dit beeld dan kun je niet anders dan dit als de werkelijkheid zien. Dit is het beeld van de bevalling die jij hebt. Dit is jouw werkelijkheid en er is geen plaats voor een andere werkelijkheid. En dus verlopen de meeste bevallingen op precies deze manier. Het lijden van de vrouw staat centraal. De partner staat machteloos langs de zijlijn en moet toezien hoe de barende vrouw lijdt. De bevalling wordt op deze manier iets wat de vrouw moet ondergaan. En pas wanneer het eindresultaat er is, een gezonde baby, kan het genieten beginnen.

Ook nu nog wordt er op de grootste informatieve websites over zwangerschap en geboorte op deze manier over bevallen gesproken. Ook nu nog laten tv programma’s dit beeld van de bevalling zien. De snelste manier om het vertrouwen in je lichaam te verliezen is dus informatie opzoeken over de bevalling.

Wat de reden is van dit gecreëerde beeld laat zich alleen maar raden.

Het vertrouwen in het lichaam, wat wij vroeger gewoon hadden, is nu compleet verdwenen. Als barende vrouw leg je je leven letterlijk in de handen van je zorgverlener. Want, zij hebben ervoor geleerd en zij zullen het allemaal wel weten. De kennis over het eigen lichaam en waar het lichaam allemaal toe in staat is, die hebben wij vrouwen niet meer.

Ik zie het als mijn missie om vrouwen die kennis weer bij te brengen. Als je begrijpt hoe de natuur tot in de kleinste details alles voor ons heeft uitgedacht, dan neemt dat al een groot deel van je angst weg.

Elements of Birth is een methode om je voor te bereiden op de bevalling. Een online zwangerschapscursus die je geheel in je eigen tijd, wanneer het jou uitkomt kunt volgen. De cursus bestaat uit 10 lesmodules. Elke module bevat verschillende video’s met uitleg over de theorie en de werking van het lichaam en video’s met ademhalingsoefeningen die je kunt gebruiken om de weeën op te vangen. Wanneer je ook geïnteresseerd bent in hypnobirthing en spiritualiteit dan bevatten het Fire en Water mama programma ook nog verschillende visualisatie/meditatieoefeningen. Zo is er voor elke zwangere vrouw een cursus die echt bij jou past en jou alleen dat leert wat JIJ nodig hebt.

Het resultaat is altijd hetzelfde; Zonder angst, maar vol vertrouwen uitzien naar de bevalling en daardoor altijd met een goed gevoel op de bevalling terugkijken.

Wil je weten welke Elements of Birth cursus bij jou past? Meld je dan aan voor de Elements of Birth miniworkshop via www.estherkoppelaar.nl/linktree

Waarom angst voor de bevalling kan bijdragen aan een goede bevalling.

Wat ik nu ga zeggen klinkt misschien tegenstrijdig aan wat je van mij gewend bent. Want mijn doel is om jou zonder angst, maar juist vol vertrouwen te laten uitzien naar jouw bevalling.

Waarom is die angst voor de bevalling dan toch ergens goed voor?

Soms spreek ik vrouwen die heel laconiek doen over de bevalling. ‘Oh nee hoor, ik ben helemaal niet bang voor de bevalling. Het moet er toch uit en ik laat het allemaal over me heen komen. Ik zie wel wat er gebeurd’.

Maar, wat er dan juist vaak gebeurd is dat voor die vrouwen de bevalling ontzetten kan tegenvallen. Ze weten niet wat er allemaal gebeurt in hun lichaam, ze weten niet hoe ze de weeën kunnen opvangen en ze laten zich leiden door hun zorgverleners want die zullen het allemaal wel weten. Ze geven de regie weg en verliezen uiteindelijk de controle over het geboorteproces. Ze hebben achteraf vaak het gevoel dat er van alles met hen gebeurd is wat ze eigenlijk niet wilden, of ze kunnen zich hele stukken van de bevalling niet herinneren. Uiteindelijk kijken ze niet met een goed gevoel terug op de bevalling.

Wanneer je bang of gespannen bent voor de bevalling dan ben je sneller geneigd om jezelf te informeren. Dat zijn de vrouwen die vaak op zoek gaan naar een zwangerschapscursus. Ze willen toch wel weten wat hen allemaal te wachten staat en hoe ze de weeën kunnen opvangen.

En goede voorbereiding op de bevalling is essentieel voor een goed verloop ervan!

Een bevalling wordt vaak vergeleken met topsport. Het is een topprestatie die je levert.

Maar topsporters bereiden zich jarenlang voor op hun prestatie. De geboorte verdient ook diezelfde voorbereiding en toewijding. Het belangrijkste moment in je leven. Je kindje, een mens op de wereld zetten.

Zodat je weet wat er in je lichaam gebeurt.

Zodat je met je lichaam kunt samenwerken.

Zodat je je aan het proces kunt overgeven, onder angst.

Zodat je precies weet wat je in welke situatie kunt doen.

Zelf de regie houden.

En ook weten wanneer er wél ingegrepen mag worden.

Spanning of angst voor de bevalling kan in je voordeel werken als dat betekent dat je bereid bent om eraan te werken. Zodat je die angst kunt loslaten en in vol vertrouwen je kindje kan krijgen.

Het ultieme advies voor iedere zwangere die nog een geboorteplan moet schrijven

In welke houding wil je bevallen, wil je wel of geen pijnstilling, hoe wil je de weeën opvangen? Allemaal vragen om over na te denken als je begint met het schrijven van je geboorteplan. Maar eigenlijk heb je er niet zo heel veel aan. Want tijdens de bevalling kan die yogabal die van tevoren zo aantrekkelijk leek je nu ineens ontzettend tegen staan. En leek het je fijn om gemasseerd te worden, maar kan je tijdens de bevalling helemaal geen aanraking verdragen. Het zijn punten waar makkelijk van afgeweken kan worden.

Daarom mijn advies voor als je je plan nog moet schrijven. Focus je vooral op het Gouden Uur.

Het gouden uur is het eerste uur na de geboorte van je baby en is ontzettend belangrijk voor de ontwikkeling. Het is een eerste start voor een veilige hechting, het op gang komen van de borstvoeding en de vorming van het immuunsysteem.

Tijdens het Gouden uur zit er helemaal niemand aan je baby, behalve jij of je partner. Je baby hoeft niet nagekeken, opgemeten of aangekleed te worden. Dat is allemaal niet belangrijk en kan later ook nog. Zo krijgen jullie de tijd om rustig aan elkaar te wennen. En wanneer je baby zo rustig bij je ligt is er ook alle tijd voor het goed laten uitpulseren van de navelstreng.

Zo’n 30-40% van het bloed van de baby zit nog in de navelstreng en placenta direct na de geboorte. Meestal wordt de navelstreng meteen afgeklemd en doorgeknipt. Maar dan ontneem je een baby bijna de helft van zijn eigen bloedvolume. Het lijfje moet vervolgens heel hard werken om dat weer aan te vullen en tegelijk alle lichaamsprocessen op te starten. Je kan je voorstellen dat zo’n kindje daar behoorlijk uitgeput van raakt!

Wacht daarom zo lang mogelijk met afnavelen. Wanneer je de tijd krijgt om het bloed rustig terug naar het kindje te laten stromen dan kunnen alle lichaamsprocessen heel rustig op gang komen. Je baby krijgt extra zuurstof, antistoffen, voedingsstoffen en stamcellen binnen. Dit alles is, in combinatie met de borstvoeding, heel belangrijk voor de vorming van het immuunsysteem. De navelstreng is goed uitgeklopt als al het bloed eruit is en de navelstreng helemaal wit is. Dit kan best een poosje duren, maar meestal wel binnen 30 minuten. Het kan dan ook voorkomen dat de placenta ook al geboren wordt, terwijl die nog aan de baby vastzit. Dit is heel normaal en kan verder geen kwaad. Juist een mooi fotomomentje!

Het laten uitkloppen van de navelstreng gebeurt helaas niet overal standaard. Het is dus echt iets wat je moet opnemen in je geboorteplan en ook op het moment zelf nog even goed moet aangeven. De klem zit er namelijk op voor je er erg in hebt.

Het is een heel simpel iets, gewoon een beetje geduld, maar het heeft enorme gezondheidsvoordelen voor de baby.

77% van de vrouwen heeft niets aan hun pufcursus gehad.

Aldus een poll van Editie NL vorig jaar.

Een enorm hoog percentage!  Ik schrik daar best wel van en vraag me af welke pufcursussen hiermee bedoelt worden. Er zijn zoveel verschillende manieren om je voor te bereiden op de bevalling. De manier waarop een cursus gegeven wordt is natuurlijk ook erg afhankelijk van de achtergrond, ervaring en levensvisie van de teacher. Wat ik helaas vaak zie gebeuren is dat er tijdens zo’n cursus niet echt wordt ingegaan op het natuurlijke proces van de bevalling. Het zijn toch vaak de geijkte dingen die je hoort. Dit mag wel, dit mag niet, zo gaat het protocol en dit kan er allemaal mis gaan, oh ja en om je weeën op te vangen moet je puffen en dat doe je zo.

Gelukkig is Elements of Birth geen pufcursus!

In één dag tijd leer je van mij alles over de manier waarop je lichaam werkt tijdens de bevalling. En alle trucjes die de natuur voor ons ingebouwd heeft. Tijdens zo’n dag vallen er enorm veel kwartjes. Vooral bij vrouwen die al eens eerder zijn bevallen. Ze herkennen nu precies op welk punt in hun vorige bevalling het ‘mis’ ging.

Vaak komen er mensen op de 1 Daagse workshop die ook al een andere zwangerschapscursus volgen. Yoga, zwangerfit of een andere voorbereiding op de bevalling. En steeds krijg ik te horen dat de 1 Daagse workshop compleet anders is dan wat ze daarvoor tijdens de andere cursus geleerd hebben. De manier waarop over de bevalling wordt gesproken is heel anders. En eigenlijk gaan ze niet bepaald met vertrouwen de bevalling tegemoet.

En dat is wel het doel wat ik stel. Na het volgen van de 1 daagse workshop kijk je gegarandeerd zonder angst maar vol vertrouwen uit naar de bevalling. De technieken die je aanleert gaan ook gegarandeerd zorgen voor meer ontspanning tijdens de bevalling.

En natuurlijk, ook de vrouwen die de 1 Daagse workshop hebben gevolgd krijgen weleens een inleiding, vacuüm of keizersnede. Maar toch kijken ze altijd met een goed gevoel terug op de bevalling. Omdat ze hun eigen goed geïnformeerde keuzes hebben gemaakt tijdens het geboorteproces. Ze hebben de regie in eigen hand gehouden en waar nodig eerlijk met hun zorgverleners gecommuniceerd.

www.elementsofbirth.nl

De 3 lessen die iedere vrouw over haar bevalling te laat leert

‘Kende ik jou maar toen ik zwanger was, had ik maar geweten toen dat het ook anders kon’. Is een uitspraak die ik veel hoor van vriendinnen die al langere tijd geleden bevallen zijn.

Al ik vrouwen spreek over hun bevalling dan zeggen ze vaak: ‘Ik denk dat dit wel anders had gekund, maar ik wist niet beter. Ik dacht dat het zo hoorde en ging mee met wat de zorgverlener me zei te moeten doen.’

Uitspraken die ik regelmatig hoor, op verjaardagen, of tijdens het voorstelrondje van mijn cursus:

‘De verloskundige zette gewoon een knip, ik dacht dat iedereen dat kreeg’ ‘Nee ze heeft niet gezegd dat ze dat ging doen of waarom’.

‘Ik ben gewoon op bed bevallen. Er is me niet gevraagd of ik dat wel wilde, ik dacht dat dat hoorde’.

‘Morgen moet ik ingeleid worden want ik ben al 41,4 weken dus ik ben overtijd’.

‘Ik heb al een keer een keizersnede gehad, dus ik moet er nu weer één’.

‘Ik vroeg om pijnstilling, maar ik kreeg het niet’

‘Oh, ik heb geen idee of de navelstreng is uitgeklopt. Daar hebben ze niks over gezegd’

‘Ik kreeg een prik in mijn been om de placenta geboren te laten worden’

‘Ik had al persdrang, maar ik mocht nog niet persen en moest de weeën wegpuffen’.

Daarom, 3 lessen die iedere vrouw te laat leert over haar bevalling

  1. Puffen doet helemaal niks voor je

Weeën wegpuffen, een pufcursus volgen. Puffen lijkt de norm als het gaat om het opvangen van de weeën. Je neemt een diepe hap lucht en blaast die ik 3 keer naar buiten. Net zolang tot de wee voorbij is. Je zit hierdoor erg hoog in je energie en het ziet er totaal niet ontspannend uit. Maar het belangrijkste, puffen dóet helemaal niks voor je lichaam. Er zijn andere ademhalingstechnieken, zoals de hypnobirthing ademhaling, waarbij je heel effectief met je lichaam kan samenwerken. Waardoor je weeën korter duren, minder pijnlijk zijn en effectiever voor ontsluiting zorgen.

  • Liggend op je rug op bed is de minst effectieve houding om een kind te krijgen

Bijna iedereen die ik spreek is liggend op de rug op bed bevallen. Benen beetpakken in de knieholtes, zover mogelijk naar je toe trekken, ellebogen naar buiten, diepe hap lucht nemen, kin op de borst en dan zo hard mogelijk persen. Dit wordt nog steeds gezien als dé houding om een baby in te krijgen.

Niet alleen pers je tegen de zwaartekracht in, je maakt ook niet optimaal gebruik van de ruimte in het bekken. Doordat je ligt kan het staartbeen niet naar achteren wijken en dus de bekkenomvang niet ruimer worden.

De enige reden dat je op je rug ligt, is vanwege de arbowet. Vroeger werden er veel meer verticale baringen gedaan. Bijvoorbeeld op de baarkruk. Maar er kwamen ook heel veel rugklachten voor bij verloskundigen. Logisch ook, want je zal maar hele dagen bukkend baby’tjes moeten opvangen. Vandaar dat de Arbo heeft bedacht dat bed omhoog moet op werkhoogte van de zorgverlener. Zo hoeft een zorgverlener alleen maar naast je bed te staan, heeft goed zicht op het werkgebied en hoeft niet meer te bukken om de baby op te vangen. Maar voor moeder en kind is het helemaal geen fijne houding.

Je mag zelf weten in welke houding je wilt bevallen. Ook als je een medische indicatie hebt en/of vastzit aan snoeren en een infuus.

  • Je MOET helemaal niks

Elke handeling, controle en check-up moet met jou overlegd worden. Er moet duidelijk de voor- én nadelen van de handeling worden uitgelegd. Zelfs zo simpel als even naar het hartje van de baby luisteren. En dan moet er toestemming aan jou gevraagd worden, of je dat wel of niet wilt.

Wil je een handeling niet, dan moet die wens gerespecteerd worden. Ook al druist het in tegen het protocol, de visie van de zorgverlener of de persoonlijke wensen van de zorgverlener. Je hoeft je verder ook niet te verantwoorden voor jou keuze. Je bent hiervoor ook wettelijk beschermt en staat daardoor altijd in je recht. Je autonomie en zelfbeschikkingsrecht is het belangrijkste recht wat er is.

Verdiep je in je rechten en mogelijkheden als zwangere en barende vrouw. Er is zoveel meer mogelijk dan wat nu de norm is. Vergeet niet dat er vaak wordt gehandeld vanuit routine of protocol en dat er weinig wordt gekeken naar het individu.

In alle Elements of Birth cursussen komen deze aspecten uitgebreid aan bod. Zo sta je beter in je kracht en ga je met een zelfverzekerd gevoel de bevalling in.

www.elementsofbirth.nl