Project Self Love

Ik kom uit een lijn van zorgzame vrouwen. Vrouwen die zichzelf wegcijferen, vrouwen die eerst voor een ander zorgen en niet zo goed voor zichzelf. Die zichzelf altijd op de laatste plaats zetten. Die hun eigen wensen en verlangens naar de achtergrond verdringen om voor een ander te kunnen zorgen. Vrouwen die geen ‘Nee’ kunnen zeggen. Bang om iemand teleur te stellen, of erger, boos te maken. Vrouwen die zichzelf soms letterlijk moesten verstoppen, omdat ze geen zin hadden in visite of een telefoontje, maar dat niet durfden te zeggen om de ander niet te kwetsen. Vrouwen die in vriendschappen zijn leeggezogen, misbruikt en aan de kant gezet.

En voor mij is dat helaas ook herkenbaar. Ik heb het altijd zo meegekregen, ik weet niet beter.
Ik vind het fijn om voor anderen te zorgen. En ik vind het heel oncomfortabel als anderen voor mij zorgen. Wat vond ik het raar om de kraamverzorgster mijn ontbijt te laten maken. Ik voelde me schuldig naar haar toe. Bang dat ze me lastig vond. En toen ik bij mijn tweede kraambed besloot om me wel te laten vertroetelen en lekker een paar dagen op bed te blijven liggen werd mijn angst bevestigd. Mijn nieuwe kraamverzorgster vond het gek dat ik nog op bed lag en liet dat duidelijk merken.
Toen ik vlak na de geboorte van Yara heel veel werkte als verloskundige voelde ik me vreselijk schuldig tegenover mijn meisjes. Ik wilde juist niet die carrière makende werkende moeder zijn, ik wilde moeder zijn!
Maar toen ik na een jaar besloot om te stoppen met werken om meer tijd door te brengen met mijn meisjes, voelde ik me vreselijk schuldig tegenover mijn man. Dat hij nu al het geld moest verdienen. Ik voelde me schuldig naar mijn ouders, die mijn studie hadden betaald.
Ik wilde niks voor mezelf kopen, geen kleding, make up of andere dingen als dat niet noodzakelijk was. En als ik wat kocht, dan alleen in de sale.
Waar andere vrouwen elk seizoen een nieuwe garderobe aanschaffen, hun nagels laten doen bij de manicure, naar de schoonheidsspecialiste gaan, elke 6 weken naar de kapper, doe ik dat niet. Zorgen voor mezelf vind ik ontzettend moeilijk. Er zitten daar blokkades en patronen waar ik echt mee aan het werk moet.

Tijd voor Self Love!

Het komende half jaar wil ik werken aan mijn zelf liefde. Ik wil naar mezelf in de spiegel kunnen kijken zonder weg te kijken. Zonder kritische blik dat dit of dat niet mooi is, of dat ik gewoon in het algeheel ontzettend stom ben.

Wij vrouwen worden altijd beoordeeld op ons uiterlijk. Complimentjes of opmerkingen gaan ook meestal over het uiterlijk. En waar het nog enigszins als onethisch wordt gezien om opmerkingen te maken over iemands overgewicht, heb ik de afgelopen jaren een boel shit over me heen gekregen over mijn ondergewicht. Door de borstvoeding, lactose intolerantie (en de nodige buikgriepaanvallen die dat veroorzaakte), drukte en zelfwegcijfering viel ik af. En met mijn Indische bouw zorgt dat al snel voor uitstekende botten. Ik woog op het ergste punt 47 kg, terwijl mijn normale gewicht 53 kg was. Een verschil van 6 kg op mijn kleine gestalte is best groot. Ik wist ook wel dat het niet mooi was. Als ik een leuk jurkje wilde passen dan slobberde maat 34 om mijn lijf. Ik had wel eindelijk eens niet van die plofkuiten ?. Mensen denken dan alleen dat ze alles tegen je kunnen zeggen. ‘Zo, jij bent afgevallen!’. Je zegt toch ook niet tegen iemand ‘Zo, jij bent aangekomen!’.
Of ‘Neem jij nog maar een oliebol extra’. Je zegt toch ook niet ‘Nee, laat jij die oliebol maar staan met jouw figuur’. Het is allemaal net zo kwetsend. Het zorgt ervoor dat mijn zelfvertrouwen daalt, dat ik mezelf niet mooi vind, dat ik mezelf niets waard vind.
Wees gerust, de kilo’s zitten er inmiddels weer aan. Nu kan ik weer lekker onzeker zijn over mijn kuiten en hangbillen waardoor ik niet graag jurkjes draag.

Maar daar heb ik dus genoeg van! Ik ga starten met Project Self Love. Ik stop met mezelf wegcijferen. Er heerst nog een soort taboe op zelf liefde. ‘Dat doe je toch niet!, wat een kapsones, zo die vindt zichzelf geweldig zeg’. Het zijn allemaal dingen die zo uit mijn eigen mond kunnen komen. Ik vind het eerlijk gezegd ook een beetje gek als iemand zegt veel liefde voor zichzelf te voelen. En als ik iets gek vind dan heb ik er eigenlijk stiekem bewondering voor. Dus ik ga ermee aan de slag!
Het is zoals Whitney Houston al lang geleden zong:

‘Because the greatest love of all is happening to me
I’ve found the greatest love of all inside of me
The greatest love of all is easy to achieve
Learning to love yourself, it is the greatest love of all’

Mijn eerste stap in Project Self Love is het samenstellen van een Self Love spotify list.
Mijn lijst vind je hier: https://open.spotify.com/…/…/playlist/44stVFdym5uBm22CAZNvIy

Welk nummer hoort daar nog absoluut bij volgens jou?

Herken jij jezelf in mijn verhaal? Doe dan mee met #projectselflove en begin met goed voor jezelf te zorgen. Laten we elkaar daarin ondersteunen!

Een reactie plaatsen