77% van de vrouwen heeft niets aan hun pufcursus gehad.

Aldus een poll van Editie NL vorig jaar.

Een enorm hoog percentage!  Ik schrik daar best wel van en vraag me af welke pufcursussen hiermee bedoelt worden. Er zijn zoveel verschillende manieren om je voor te bereiden op de bevalling. De manier waarop een cursus gegeven wordt is natuurlijk ook erg afhankelijk van de achtergrond, ervaring en levensvisie van de teacher. Wat ik helaas vaak zie gebeuren is dat er tijdens zo’n cursus niet echt wordt ingegaan op het natuurlijke proces van de bevalling. Het zijn toch vaak de geijkte dingen die je hoort. Dit mag wel, dit mag niet, zo gaat het protocol en dit kan er allemaal mis gaan, oh ja en om je weeën op te vangen moet je puffen en dat doe je zo.

Gelukkig is Elements of Birth geen pufcursus!

In één dag tijd leer je van mij alles over de manier waarop je lichaam werkt tijdens de bevalling. En alle trucjes die de natuur voor ons ingebouwd heeft. Tijdens zo’n dag vallen er enorm veel kwartjes. Vooral bij vrouwen die al eens eerder zijn bevallen. Ze herkennen nu precies op welk punt in hun vorige bevalling het ‘mis’ ging.

Vaak komen er mensen op de 1 Daagse workshop die ook al een andere zwangerschapscursus volgen. Yoga, zwangerfit of een andere voorbereiding op de bevalling. En steeds krijg ik te horen dat de 1 Daagse workshop compleet anders is dan wat ze daarvoor tijdens de andere cursus geleerd hebben. De manier waarop over de bevalling wordt gesproken is heel anders. En eigenlijk gaan ze niet bepaald met vertrouwen de bevalling tegemoet.

En dat is wel het doel wat ik stel. Na het volgen van de 1 daagse workshop kijk je gegarandeerd zonder angst maar vol vertrouwen uit naar de bevalling. De technieken die je aanleert gaan ook gegarandeerd zorgen voor meer ontspanning tijdens de bevalling.

En natuurlijk, ook de vrouwen die de 1 Daagse workshop hebben gevolgd krijgen weleens een inleiding, vacuüm of keizersnede. Maar toch kijken ze altijd met een goed gevoel terug op de bevalling. Omdat ze hun eigen goed geïnformeerde keuzes hebben gemaakt tijdens het geboorteproces. Ze hebben de regie in eigen hand gehouden en waar nodig eerlijk met hun zorgverleners gecommuniceerd.

www.elementsofbirth.nl

De 3 lessen die iedere vrouw over haar bevalling te laat leert

‘Kende ik jou maar toen ik zwanger was, had ik maar geweten toen dat het ook anders kon’. Is een uitspraak die ik veel hoor van vriendinnen die al langere tijd geleden bevallen zijn.

Al ik vrouwen spreek over hun bevalling dan zeggen ze vaak: ‘Ik denk dat dit wel anders had gekund, maar ik wist niet beter. Ik dacht dat het zo hoorde en ging mee met wat de zorgverlener me zei te moeten doen.’

Uitspraken die ik regelmatig hoor, op verjaardagen, of tijdens het voorstelrondje van mijn cursus:

‘De verloskundige zette gewoon een knip, ik dacht dat iedereen dat kreeg’ ‘Nee ze heeft niet gezegd dat ze dat ging doen of waarom’.

‘Ik ben gewoon op bed bevallen. Er is me niet gevraagd of ik dat wel wilde, ik dacht dat dat hoorde’.

‘Morgen moet ik ingeleid worden want ik ben al 41,4 weken dus ik ben overtijd’.

‘Ik heb al een keer een keizersnede gehad, dus ik moet er nu weer één’.

‘Ik vroeg om pijnstilling, maar ik kreeg het niet’

‘Oh, ik heb geen idee of de navelstreng is uitgeklopt. Daar hebben ze niks over gezegd’

‘Ik kreeg een prik in mijn been om de placenta geboren te laten worden’

‘Ik had al persdrang, maar ik mocht nog niet persen en moest de weeën wegpuffen’.

Daarom, 3 lessen die iedere vrouw te laat leert over haar bevalling

  1. Puffen doet helemaal niks voor je

Weeën wegpuffen, een pufcursus volgen. Puffen lijkt de norm als het gaat om het opvangen van de weeën. Je neemt een diepe hap lucht en blaast die ik 3 keer naar buiten. Net zolang tot de wee voorbij is. Je zit hierdoor erg hoog in je energie en het ziet er totaal niet ontspannend uit. Maar het belangrijkste, puffen dóet helemaal niks voor je lichaam. Er zijn andere ademhalingstechnieken, zoals de hypnobirthing ademhaling, waarbij je heel effectief met je lichaam kan samenwerken. Waardoor je weeën korter duren, minder pijnlijk zijn en effectiever voor ontsluiting zorgen.

  • Liggend op je rug op bed is de minst effectieve houding om een kind te krijgen

Bijna iedereen die ik spreek is liggend op de rug op bed bevallen. Benen beetpakken in de knieholtes, zover mogelijk naar je toe trekken, ellebogen naar buiten, diepe hap lucht nemen, kin op de borst en dan zo hard mogelijk persen. Dit wordt nog steeds gezien als dé houding om een baby in te krijgen.

Niet alleen pers je tegen de zwaartekracht in, je maakt ook niet optimaal gebruik van de ruimte in het bekken. Doordat je ligt kan het staartbeen niet naar achteren wijken en dus de bekkenomvang niet ruimer worden.

De enige reden dat je op je rug ligt, is vanwege de arbowet. Vroeger werden er veel meer verticale baringen gedaan. Bijvoorbeeld op de baarkruk. Maar er kwamen ook heel veel rugklachten voor bij verloskundigen. Logisch ook, want je zal maar hele dagen bukkend baby’tjes moeten opvangen. Vandaar dat de Arbo heeft bedacht dat bed omhoog moet op werkhoogte van de zorgverlener. Zo hoeft een zorgverlener alleen maar naast je bed te staan, heeft goed zicht op het werkgebied en hoeft niet meer te bukken om de baby op te vangen. Maar voor moeder en kind is het helemaal geen fijne houding.

Je mag zelf weten in welke houding je wilt bevallen. Ook als je een medische indicatie hebt en/of vastzit aan snoeren en een infuus.

  • Je MOET helemaal niks

Elke handeling, controle en check-up moet met jou overlegd worden. Er moet duidelijk de voor- én nadelen van de handeling worden uitgelegd. Zelfs zo simpel als even naar het hartje van de baby luisteren. En dan moet er toestemming aan jou gevraagd worden, of je dat wel of niet wilt.

Wil je een handeling niet, dan moet die wens gerespecteerd worden. Ook al druist het in tegen het protocol, de visie van de zorgverlener of de persoonlijke wensen van de zorgverlener. Je hoeft je verder ook niet te verantwoorden voor jou keuze. Je bent hiervoor ook wettelijk beschermt en staat daardoor altijd in je recht. Je autonomie en zelfbeschikkingsrecht is het belangrijkste recht wat er is.

Verdiep je in je rechten en mogelijkheden als zwangere en barende vrouw. Er is zoveel meer mogelijk dan wat nu de norm is. Vergeet niet dat er vaak wordt gehandeld vanuit routine of protocol en dat er weinig wordt gekeken naar het individu.

In alle Elements of Birth cursussen komen deze aspecten uitgebreid aan bod. Zo sta je beter in je kracht en ga je met een zelfverzekerd gevoel de bevalling in.

www.elementsofbirth.nl

Waarom je nog steeds bang voor de bevalling bent in 2020

Toch wel één van de eerste dingen die je denkt zodra je een positieve zwangerschapstest in je handen hebt: ‘Shit, nu moet ik ook gaan bevallen’.

Voordat we zwanger worden of überhaupt aan kinderen denken, wat weten we dan van de bevalling.

Het doet pijn, er moet een enorm groot iets door een ienimiene gaatje, het doet heel veel pijn, er is veel bloed, en, oh ja, het is de ergste pijn die er is!

Dit was zo’n beetje het beeld wat ik had van een bevalling terwijl ik opgroeide. Mijn moeder vertelde altijd dat het de ergste pijn was die ze ooit had gevoeld. Maar, daarna ben je alles vergeten en ben je super verliefd op je baby.

Ik was als kind al gefascineerd door zwangerschap en geboorte en vond films die daarover gingen dan ook fantastisch. Look who’s talking en Micki and Maude vond ik geweldige films. Maar, in films en in de media wordt de bevalling ook altijd als iets verschrikkelijks afgebeeld.

In Look who’s talking breken de vliezen van Kristie Alley midden op straat en begint ze meteen te puffen en te kermen. Ze stapt in de taxi bij John Travolta, al schreeuwend van de pijn. John rijdt als een gek en in paniek naar het ziekenhuis. Daar vindt een soort exorsisme plaats en de baby is geboren.

In Micki and Maude heeft Dudley Moore twee vrouwen zwanger gemaakt die natuurlijk op dezelfde dag gaan bevallen. Hij moet van de ene verloskamer naar de andere rennen en proberen dat de dames er niet achter komen. Ook hier vindt een soort lichaamsuittreding plaats en staat één van de dames op bed en valt Dudley Moore bijna flauw.

Denk er maar eens over na, elke film, elke documentaire, elk nieuwsitem over de bevalling, het gaat altijd over de pijn en de paniek.

We worden dus al ons hele leven geconditioneerd met het beeld dat een bevalling een helse gebeurtenis is. Geen wonder dat wanneer je zelf zwanger bent je als een berg tegen de bevalling opziet.

Nu je zwanger bent hoor je ineens vanuit je omgeving iedereens bevallingsverhaal. En ook daar is de één nog erger dan de ander. Vol smeuige details worden ze op een verjaardag aan je gepresenteerd. Hieruit blijkt hoe belangrijk de bevalling is in het leven van een vrouw. Het is een verhaal wat graag verteld wordt.

Je hebt nu de verwachting dat jou bevalling ook zo zal zijn. Ik hoor het zoveel vrouwen zeggen tijdens mijn cursussen: ‘Ik weet niet wat ik kan verwachten van de bevalling, alleen dat het pijn gaat doen’. En wanneer je je constant focust op díe verwachting, dan is de kans groot dat dat ook de uitkomst zal zijn. Alles wat je aandacht geeft groeit.

En zo blijven we eigenlijk ronddraaien in een vicieuze cirkel van angst en spanning voor de bevalling.

Wist je dat een bevalling ook heel anders kan gaan? Mooi, rustig, sereen. Of juist heel oer en krachtig. Soms pijnloos en soms zelfs orgastisch?

Tijdens mijn cursussen en workshops vertel ik hier alles over en leer je technieken aan om ontspannen en rustig te blijven. Zo ga je gegarandeerd zonder angst, maar vol vertrouwen uitzien naar de geboorte van je kindje. En daarmee hoop ik de vicieuze cirkel van angst en spanning te doorbreken. Zodat onze dochters elkaar niet meer bang hoeven te maken met hun bevallingsverhalen, maar elkaar juist bekrachtigen en steunen.

www.estherkoppelaar.nl

7 tips om je vrouw te ondersteunen tijdens de bevalling

Handje vasthouden en washandjes aandragen. Dat is zo’n beetje wat de meeste mannen* doen tijdens de bevalling. Oh ja, en ook nog je machteloos voelen, toekijken hoe je vrouw zoveel pijn heeft en niet verder komen dan af en toe een slokje water aan haar aanbieden.

Vroeger mochten mannen niet eens aanwezig zijn tijdens de bevalling. Moesten ze op de gang wachten, hoorden ze hun vrouw schreeuwen, gevolgd door baby gehuil. Vervolgens kregen ze het in doeken gewikkelde wezentje in hun armen gedrukt. (Wie kent er geen film met deze scene erin :-D)

Gelukkig weten we inmiddels hoe belangrijk de bevalling en de periode erna is voor een veilige hechting. Niet alleen met de moeder, maar ook met de vader. Jullie hebben samen een kind gemaakt, jullie hebben ook samen een taak tijdens de bevalling. Het is niet dat alleen de moeder een kind krijgt, jullie worden samen een gezin.

Dus daarom 7 tips om je vrouw te ondersteunen tijdens de bevalling:

  1. Wees er gewoon voor haar. Ga niet netflixen tijdens de weeën of appen op je mobiel. Maar ben er met je volledige aandacht bij. Coach je vrouw op een rustige manier door de weeën heen. Zeg tegen haar hoe goed ze het doet, hoe knap ze is, hoe je van haar houdt.
  2. Dan is het ook wel fijn als je weet hóe je haar door de weeën heen coacht. Zorg dus dat je weet hoe je vrouw moet ademen. Heeft ze bepaalde technieken geleerd? Vraag haar voor de bevalling of ze je die technieken wil uitleggen.
  3. Wees op de hoogte van een aantal ontspanningstechnieken. Ontspanning is ontzettend belangrijk voor een goed verloop van de bevalling. Met behulp van een aantal technieken kun je ervoor zorgen dat je vrouw die ontspanning behoudt.
  4. Lees haar gezicht. De kaakspieren en de bekkenbodemspieren zijn met elkaar verbonden. Spanning in de kaak betekent spanning in het bekken. Zodra je ziet dat ze haar gezicht en kaken aanspant kun je haar daarop attenderen. ‘Ontspan je gezicht, laat je kaken losjes hangen’.
  5. Wanneer je vrouw het zwaar heeft tijdens de weeën en ze raakt uit haar concentratie dan kun je haar met de ontspannings- en ademhalingstechnieken weer proberen rustig te krijgen.
  6. Ken het geboorteplan door en door. Een geboorteplan is een mooie houvast voor jullie en voor de zorgverlener. In het geboorteplan beschrijven jullie op welke manier je jullie kind op de wereld wilt zetten. Soms zijn bepaalde routine handelingen helemaal niet nodig en verstoren ze het geboorteproces. Als jullie van tevoren hebben afgesproken dat je die controles liever niet wilt en het gebeurt toch dan kun jij als partner ervoor zorgen dat men zich aan het geboorteplan houdt.
  7. Oefen met gesprekstechnieken. Soms is het moeilijk om als leek onderscheid te maken tussen een onnodige medische handeling of echte noodzaak. Er zijn bepaalde vragen die je aan je zorgverlener kunt stellen voordat ze overgaan tot een handeling. Zo hebben jullie niet het gevoel ‘overruled’ te worden door de zorgverlener en kun je langer blijven vasthouden aan het geboorteplan. Door het gesprek aan te gaan kun je erachter komen of iets een handeling is vanuit protocol of vanwege medische noodzaak.

Met deze tips zorg je ervoor dat het lichaam van je vrouw zoveel mogelijk zelf het werk kan doen, terwijl zij ontspannen blijft. Jij als partner kan daarin een sleutelrol spelen.

*In dit artikel heb ik het over ‘de vader’ maar hier kan net zo goed elke andere partner of aanwezige tijdens de bevalling gelezen worden.

‘each one defined as three, all three connected as one’ van Marie M Mongan heeft mij laten inzien dat de geboorte een gezinsgebeurtenis is.

Als man of partner van een zwangere of barende vrouw zit je er maar vaak een beetje als spek en bonen bij. Zij is zwanger, zij moet het kind baren. Tijdens het spreekuur bij de verloskundige wordt er alleen tegen je vrouw gesproken. En je mag 1 keer komen opdraven tijdens de zwangerschapsyoga om te leren puffen. Je leest een boek over vaderschap, waarin er vooral veel gelachen moet worden en waarin de bevalling grafisch en als een mensonterende hel wordt beschreven.

En dan is daar eindelijk de dag, de dag dat je kind geboren gaat worden. Je ziet je vrouw pijn lijden en je kan niks doen. Je voelt je machteloos en komt niet verder dan een handje vasthouden en een washandje op het hoofd van je vrouw leggen. Je vindt het niet leuk om haar zo te zien. Je weet eigenlijk helemaal niet goed wat er gebeurt en je geeft de regie aan de zorgverlener, want zij hebben ervoor geleerd en zullen het allemaal wel weten.

Daarna, als de baby geboren is, heb je met geluk een paar dagen vrij. Kun je een beetje leren luiers verschonen. Maar daarna begint het gewone leven weer, moet je aan het werk.

Maar het leven is niet gewoon meer, je nachten zijn gebroken en je hebt iemand extra om voor te zorgen.

Vaak hoor je mannen zeggen dat ze het eerste babyjaar van hun kind helemaal niet zo leuk vonden. Dat ze geen band met hun kind konden opbouwen, omdat de zorg voornamelijk neerkomt op de moeder. Pas zodra het kind kan lopen en praten vinden mannen het pas leuker worden. (Natuurlijk niet iedereen).

Ik vind dit toch een beetje jammer. Op deze manier wordt je als man of partner nogal aan de kant gezet. Blijven ouderwetse man/vrouw rollen bestaan. De vrouw zorgt, de man werkt.

Hoe zou het anders kunnen.

Om te beginnen zouden we de zwangerschap en geboorte als een gezinssituatie kunnen gaan zien.

Ja, de vrouw draagt het kind. Maar je hebt samen het kind verwekt in liefde. Je kan als partner net zo van de zwangerschap genieten als zij. Je kan al contact maken met de baby op verschillende manieren en een band opbouwen.

Je zou samen met je partner naar een goede voorbereidende cursus kunnen gaan. Een die niet gebaseerd is op angst zaaien (waar je hoort wat er allemaal mis kan gaan tijdens de bevalling). Maar een cursus die jullie voorbereid op hoe het kan zijn. Wat jullie rechten en mogelijkheden zijn. Hoe je je vrouw kan ondersteunen tijdens de bevalling. Een cursus waar je gaat nadenken over hoe jullie willen dat je kind ter wereld komt. Hoe je vervolgens een bewaker van dat geboorteplan kan zijn.

Door je al op zo’n bewuste manier met je kindje bezig te houden wordt de liefde en de band alleen maar versterkt.

Daarna kun je de zorgtaken met je vrouw delen. Als ze borstvoeding geeft kan jij er voor zorgen dat de baby daarvoor of daarna een schone luier krijgt. Je kan ervoor zorgen dat je vrouw zo comfortabel mogelijk kan voeden. Zo kunnen jullie ook deze taak samen delen. De volgende stap is meer ouderschapsverlof voor beide ouders. Er komen langzaam veranderingen aan. Maar helaas nog niet naar Scandinavisch model. Ik heb er vertrouwen in dat dat wel gaat lukken voor de volgende generaties.

Hoe een aflevering van Oprah Winfrey ervoor zorgde dat ik mijn droombevalling beleefde

Het was ergens in de zomer van 2007 toen ik met mijn zwangere buik op de bank zat te kijken naar een aflvering van Oprah Winffrey Show. Ik keek altijd graag naar haar show, want er kwamen altijd bijzondere en soms ook spirituele dingen aan bod.

Zo ook die dag. De aflevering ging over The Secret. Oprah sprak met 2 mannen die een boek hadden geschreven over The Secret. Volgens hen kon je door het toepassen van ‘The Secret’ alles in het leven krijgen wat je maar wilde. Eerlijk gezegd snapte ik na het kijken van de aflevering nog niet helemaal wat die Secret nou was. Maar ‘het geheim’ klinkt toch super interessant en mysterieus! Daarom ben ik na de aflevering gaan googlen en kwam zo de documentaire tegen die ging over The Secret (tegenwoordig gewoon te zien op Netflix).

Daar zag ik dat alle grote wereldleiders, maar ook oude koningen al af wisten van the Secret en dat angstvallig geheim wordt gehouden wat The Secret nou precies is, anders gaat iedereen er mee aan de haal 😉 . Door The Secret toe te passen kregen de mensen in de DVD alles wat ze maar wilden, van een mooie nieuwe racefiets, tot hun droomhuis tot genezing van ziekte. Alles wat je maar hoefde te doen was je focussen op hetgeen je wilde hebben en daar positieve gedachten over denken.

Het klonk mij nogal vaag in de oren, maar ik wilde dit natuurlijk wel proberen. Eerst zien, dan geloven toch?

Ik was op dat moment zwanger van mijn eerste kindje. En tja, wat wil ik nu eigenlijk het liefst in mijn leven hebben? Ik was harstikke tevreden met alles wat ik had. Ik had een dak boven mijn hoofd, wat wil je nog meer wensen? Ik vond het allemaal zo materialistisch klinken. Maar ik was best bang voor de bevalling, wat ik zou willen was een hele fijne bevalling.

Dus ik begon dagelijks te denken: ‘Ik wil een hele snelle fysiologische thuisbevalling’.

Van The Secret had ik geleerd dat je niet moet denken aan wat je NIET wilt. Dus als je ziek bent en je wilt beter worden moet je niet denken: Ik wil niet ziek zijn, ik wil niet ziek zijn. Want dan focus je je juist op het ziek zijn. Nee, je moet denken ‘ik wil beter worden of ik wil gezond zijn’.

Dus vandaar mijn formulatie ‘ik wil een hele snelle fysiologische thuisbevalling’.

Op 24 oktober 2007 werd mijn eerste kindje na een hele snelle fysiologische bevalling thuis geboren. Binnen 5 uur na de eerste wee werd mijn dochter geboren. Ik had niet gedacht dat je zo snel van een eerste kindje kon bevallen en ik vond de bevalling ook erg meevallen. Ja het had even flink pijn gedaan, maar op het moment dat het echt heftig werd was ze al bijna geboren.

Pas later, toen ik het boek ‘Vraag en het wordt gegeven’ van Esther en Jerry Hicks las, leerde ik dat wat je toepast bij de Secret ‘affirmeren’ heet. Dit affirmeren kwam ook uitgebreid aan bod tijdens de hypnobirthing opleiding. Ik vond het bijzonder om te zien dat The Secret eigenlijk helemaal geen geheim is en dat het juist veel wordt toegepast.

In het Water en Fire Mama programma komt het affirmeren ook uitgebreid aan bod. En ook van mijn cursisten hoor ik terug dat het écht werkt. Ik blijf het bijzonder vinden hoe sterk de kracht van onze gedachten is!

Hypnobirthing – the mongan method heeft mij geholpen om voor mijn droombevalling te gaan

Tijdens mijn 3e zwangerschap kreeg ik van mijn zus het HB boek te leen. Het leek me vreselijk zweverig. Mijn zus had het over golven in plaats van weeën en over ademen in plaats van persen. Zo werkt het niet, dacht ik met mijn verloskundigenbril op.

Maar toen ik begon te lezen was ik al na de eerste bladzijde verkocht. Dit verwoordde precies mijn gedachten! De geboorte werd op een natuurlijke manier benaderd en niet op de angstige manier die je ziet in de media.

Een van de tips in het boek was het kijken van mooie geboortefilms op YouTube. Elke dag keek ik een aantal mooie bevallingsfilmpjes en die waren heel anders dan ik gewend was in mijn werk als verloskundige. De vrouwen waren kalm en de geboorte ging soepel. De meeste vrouwen bevielen in bad. Ik had ooit in het Tijdschrift voor verloskundigen een artikel gelezen over de voordelen van een badbevalling. Maar ik wist ook uit de praktijk dat verloskundigen daar meestal ook niet zo dol op zijn. Het is een gedoe. Ik had zelf ook nog nooit een badbevalling begeleid.

Maar het idee begon me steeds meer aan te spreken. Het zag er zo heerlijk relaxt uit in zo’n bad.

Tijdens mijn controle bij de verloskundige liet ik het eens vallen, dat ik misschien wel in bad zou willen bevallen. Ze zei dat ze het zou overleggen met de rest van haar collega’s.

De controle daarop kreeg ik te horen dat 2 van de 4 verloskundigen vanwege lichamelijke klachten geen badbevalling konden begeleiden. Maar, omdat dit al mijn 3e kindje was en ik altijd snel beval durfden ze het wel aan. Ik kreeg groen licht om in bad te bevallen.

Elke avond viel ik met de regenboogmeditatie van Marie Mongan in slaap. Ik had een hele relaxte zwangerschap en keek met plezier uit naar de bevalling.

Op 19 januari 2014 is onze zoon binnen 35 minuten na de eerste wee in bad geboren. Zonder verloskundige, want de bevalling ging zo snel dat ze niet op tijd kón zijn.

Dankzij Marie Mongan ben ik me gaan verdiepen in mijn rechten en mogelijkheden. Heb ik gekozen om niet te settelen voor de gebaande paden, voor een standaard bevalling. En daardoor heb ik de bevalling van mijn dromen gekregen. Thuis, in bad en volledig zelf in controle. De regie in eigen handen.

En dat is wat ik sindsdien meegeef aan andere zwangeren.