3 Tips voor een Geweldige Geboorte

‘Ik zie zo ontzettend op tegen de bevalling, ik bang zo bang dat ik er soms van in paniek raak’ zei ze en ook nu, net als iedere keer wanneer ik een vrouw dit hoor zeggen, bloedt mijn hart een beetje.

​​Al van jongs af aan krijgen wij te horen dat bevallen vreselijk veel pijn doet, soms zelfs dat het voelt alsof je doodgaat. En in elke film waarin een geboorte te zien is wordt dit beeld bevestigd. Wat je te zien krijgt is voornamelijk pijn, angst en stress..

En dat vind ik nou zo zonde! Die angst die wij meedragen voor de bevalling is niet nodig. Angst is namelijk de reden dat veel bevallingen inderdaad heel pijnlijk of zelfs traumatisch worden ervaren.
We dragen nu al generaties lang een angst voor de bevalling met ons mee. Het wordt tijd om dat los te laten en de volgende generaties vrouwen te leren om vol vertrouwen en met plezier uit te kijken naar de geboorte.

Daarom mijn 3 tips voor een Geweldige Geboorte*:

  1. Kies de juiste zorgverlener. Doe van tevoren onderzoek naar de verloskundigen of gynaecologen en kies diegene die je het meeste aanspreekt. Kies iemand die volledig achter jouw wensen staat, hoe alternatief die misschien ook mogen zijn. Jij bent ten alle tijden de baas over je eigen lichaam en mag constant de regie in handen houden. Je zorgverlener moet daarin meegaan en mag jou niets opdringen wat je niet wilt. Mochten jullie niet op één lijn komen dan is het altijd mogelijk om van zorgverlener te switchen. De manier waarop een vrouw terugkijkt op haar bevalling wordt grotendeels bepaald door hoe gehoord en begrepen ze zich voelde tijdens de geboorte.
  2. Kennis en voorbereiding. Verdiep je in de normale werking van je lichaam tijdens de geboorte. Als je weet hoe alles in je lichaam met elkaar samenwerkt en hoe vernuftig het in elkaar zit, dan neemt dat al een groot deel van je angst weg. Volg een cursus waarin dit onderdeel ook aan bod komt.
  3. Ontspanning is de sleutel tot een Geweldige Geboorte. Wanneer je ontspannen bent maakt je lichaam bepaalde hormonen aan die ervoor zorgen dat je baarmoeder haar werk normaal kan doen. Een van die hormonen is een natuurlijke pijnstiller die 200 keer sterker is dan morfine! Oefen al tijdens de zwangerschap met ontspanningstechnieken zodat je ze tijdens de geboorte heel natuurlijk kunt inzetten.

* Definitie Geweldige Geboorte:
Een Geweldige Geboorte betekent NIET dat je perse een ‘natuurlijke bevalling’ moet hebben. Lekker thuis in een bevalbad vol met rozenblaadjes. Want hoewel we gelukkig in Nederland nog steeds de keuze hebben om thuis te bevallen is het niet voor iedereen mogelijk.
Een Geweldige Geboorte betekent wel dat jij volledig gaat vertrouwen op je oerinstinct, op je intuïtie. Zodat je zonder angst en vol vertrouwen naar de geboorte gaat toeleven en uitkijken. Zodat je tijdens de geboorte aanvoelt wat goed is voor jou en de baby. Dat je weet wanneer je mee kan gaan met de natuurlijke flow van het proces, maar ook dat je weet wanneer het OK is dat er ingegrepen wordt. Zodat je achteraf tevreden terug kijkt op jouw Geweldige Geboorte. Omdat je goed geïnformeerd en vanuit vertrouwen je eigen keuzes hebt gemaakt.

Zie je op tegen de bevalling en wil je daar vanaf komen? Daar kan ik je bij helpen!

Je leest HIER alles over de Elements of Birth training die geschikt is voor elke zwangere

10 jaar borstvoeding

Ik heb zelf 8 maanden borstvoeding gehad. Ik vond dat als kind altijd een beetje gek, dat ik ‘zo lang’ had gedronken bij mijn moeder. In de jaren ’80’ was borstvoeding echt not done! Een fles geven was veel moderner. Mijn moeder was een van de weinigen die borstvoeding gaf. Er was ook verder totaal geen begeleiding of informatie.

Toen ik een jaar of 16 was werkte ik als caissière achter de kassa. Ik vergeet nooit meer dat er eens een vrouw al borst voedend stond af te rekenen met mij. Ik vond het zo stom! Ik wist niet waar ik moest kijken. Thuis vertelde ik vol verontwaardiging aan mijn moeder wat er was gebeurd. Dat doe je toch niet! Riep ik.

Tijdens de opleiding tot verloskundige keken we naar een Scandinavische film over borstvoeding. We hadden op de opleiding geleerd wat de ‘voordelen’ van borstvoeding waren. Borstvoeding was de norm, in onze ogen. Maar in deze film werden geen baby’s gevoed, maar peuters en kleuters! Met open mond keken mijn klasgenoten (allemaal vrouwen overigens) en ik hoe de kindertjes uit school kwamen en meteen op hun moeder af renden, haar blouse omlaag trokken en begonnen te drinken. We gruwelden ervan..

De 3 voorbeelden hierboven beschrijven mijn kijk op borstvoeding toen ik nog geen informatie en ervaring had. Ik denk dat dit de kijk is die heel veel mensen op borstvoeding hebben.

Toen ik zwanger was van mijn eerste dochter, nu 10 jaar geleden, wilde ik graag borstvoeding gaan ‘proberen’. En als het zou lukken, dan wilde ik het 6 maanden volhouden. Op de opleiding had ik immers geleerd dat 6 maanden volledig voeden veel gezondheidsvoordelen voor de baby heeft. 6 maanden vond ik wel heel lang klinken.

Het idee dat er een baby aan mijn borst zou zuigen gaf me van te voren de kriebels. Ik dacht dat het erg pijnlijk zou zijn. Maar toen mijn baby’tje voor het eerst aan de borst lag viel dat gelukkig heel erg mee. De borstvoeding in de kraamweek ging me redelijk goed af. Het was even wennen en doorbijten. Mijn dochter viel meer dan 10% af en ‘moest’ bijgevoed worden. Om mijn melkproductie op gang te brengen moest ik gaan kolven. Elke 3 uur, ook ’s nachts. Omdat ik ook een klein kloofje had kleurde de melk die ik afkolfde roze van het bloed. Op de 4e dag kreeg ik stuwing en koorts. Normaal heb ik kleine borsten, maar door die stuwing had ik ineens enorme Pamela’s. Het was geen gezicht.
Na de 4e dag was mijn borstvoeding goed op gang en ging het voeden een stuk makkelijker. Mijn dochter had een heel natuurlijk ritme, ze dronk netjes elke 3 uur. En ze sliep na een paar weken al door. De 6 maanden volledig voeden haalde ik makkelijk! Daarna begon ik met het introduceren van groente en fruit. En steeds liet zij dan 1 voeding vallen.
Toen ze 1 jaar was dronk ze ’s ochtends en ‘avonds nog bij me. Ik begon me een beetje te schamen dat ik nog zo lang voedde. Maar gelukkig had ik iemand in mijn omgeving die haar dochter van ruim 2 nog steeds voedde. Hoewel ik dat erg lang vond gaf dat me wel de moed om door te gaan. Gelukkig iemand in mijn omgeving die net zo gek is als ik! Dacht ik.

Ik raakte voor de 2e keer zwanger. En toen mijn dochter 17 maanden was had ik door mijn zwangerschap bijna geen melkproductie meer. Ze begon dan wel te drinken, maar liet meteen weer los. En dat was het einde van haar borstvoedingsperiode. Ik vond het jammer, maar ik verheugde me erop om mijn baby straks weer te mogen voeden.
Mijn tweede dochter dronk meteen goed aan de borst. Ik was het nog niet verleerd! Ook zij viel meer dan 10% af en moest bijgevoed worden. Ik begon weer met kolven,  mijn productie was al snel op gang en het kolven was niet meer nodig. Mijn tweede dochter had niet zo’n mooi ritme als haar zus. Ze wilde elke anderhalf tot twee uur drinken. En doorslapen….dat heeft echt jaren geduurd!

In die tijd begon ik met werken als verloskundige. Het was zwaar. Ik gaf volledig borstvoeding, ook ’s nachts en mijn dochter was een flesweigeraar. Mijn gekolfde melk uit een fles…die hoefde ze niet! Dus reed ik tijdens mijn spreekuren naar huis om haar te voeden. En ook als ik ‘s nachts bezig was met een bevalling reed ik heen en weer om mijn dochter te voeden. Het was wellicht makkelijker geweest om te stoppen met borstvoeding en over te gaan op de fles. Maar dat was echt geen optie voor mij. Ik vond de borstvoeding daar veel te belangrijk voor. Je geeft je kind zoveel goeds mee, waar ze hun hele leven profijt van hebben.

Mijn dochter was een lekkere bolle baby, maar ik werd erg mager van het voeden en het werken erbij. Ik zat ook niet lekker in mijn vel door alle drukte en stress. Mijn man voetbalde destijds in de topklasse en was veel van huis. 3 of 4 avonden trainen en op zaterdag de hele dag weg voor een wedstrijd. Ik had 24 uurs diensten, of 48 in het weekend en daarnaast spreekuren. Ik moest in de avonden dus ook oppas regelen. Omdat mijn moeder dichtbij woonde was zij vaak de pineut. Dan was ik net de kindjes in bad aan het doen en werd gebeld voor een bevalling. Dan moest mijn moeder snel naar mij toe komen, maar zij had dan net het eten op staan. Dan kwam ze met haar pannetje aardappels net van het vuur naar mij toe. En dan sjeesde ik weg.
Toen ik eens met mijn dochter naar de huisarts moest, zei ik tussen neus en lippen door dat ik niet zo lekker in mijn vel zat. Ik legde de situatie uit.
Hoe hou je dat vol?? Zei de huisarts verbaasd. Is het misschien een idee om te stoppen met de borstvoeding?
Ik knikte dat ik erover zou nadenken. Maar in werkelijkheid dacht ik: No Way!! Ik stop wel met werken!!

En zo geschiedde. Mijn waarneemcontract liep af en ik stopte met werken. Een last viel van mijn schouders. Ik merkte dat het werk als verloskundige mij niet gelukkig maakte. De verantwoordelijkheid, de hiërarchie in het ziekenhuis, het constant jezelf moeten verantwoorden en documenteren. Dat is niet waarom ik ooit verloskundige wilde worden.

Toen tweede mijn dochter 3,5 jaar was raakte ik weer zwanger. Mijn dochter dronk nog steeds bij mij. Slechts weinig mensen wisten dat. En degenen die het wisten vonden het meestal raar.
Ook nu weer raakte mijn melkproductie door de zwangerschap op. Mijn dochter vond het heel erg jammer. Ze dronk ’s ochtends en ’s avonds nog een slokje melk. Ons knuffel momentje. Ik moest beloven dat, zodra de baby geboren was, zij ook weer mocht drinken. Maar toen het eenmaal zover was, was zij het drinken verleerd.

Mijn derde kindje, ons zoontje, dronk ook meteen goed aan de borst. En ook hij viel 10% af en is bijgevoed. Gelukkig duurde dit maar 1 dag en daarna kwam hij goed aan in gewicht.
Hij wilde elke anderhalf a twee uur drinken. Ook ’s nachts. En dat ritme heeft hij heeeel lang volgehouden. Ik denk wel 2 jaar..
Inmiddels is hij 3,5 jaar oud. Overdag drinkt hij meestal nog 1 keer. Jammer genoeg voor mij (en voor hem) valt hij niet in slaap zonder een slok melk. En is hij ook nog een ontzettend slechte slaper. Ik lig minimaal een half uur bij hem tot hij in slaap valt. En als ik er eens niet ben, dan blijft hij gewoon vrolijk wachten tot ik weer thuis ben.

Binnenkort wordt mijn oudste 10 jaar en dan geef ik al eigenlijk 10 jaar borstvoeding. Want mijn kinderen stopten alleen met drinken tijdens mijn zwangerschappen. Ik was nooit van plan om zo lang te voeden. Voor ons is het inmiddels heel normaal, borstvoeding geven hoort bij ons leven. Mijn kinderen weten niet beter, ik weet niet beter. Ik vind het totaal geen opgave om te doen. Ik heb het altijd juist erg makkelijk gevonden. Soms ben ik de borstvoeding wel een beetje zat, maar als mijn zoontje dan zegt dat hij zoveel van mijn melk houdt dan weet ik weer waarom ik het doe.

De 3 voorbeelden in het begin beschrijven mijn kijk op borstvoeding toen ik nog geen informatie en ervaring had. Ik denk dat dit de kijk is die heel veel mensen op borstvoeding hebben. Misschien jij ook wel. Maar je ziet, dat door een voorbeeld in je omgeving, of gewoon een samenloop van omstandigheden je mening ineens 100% kan omslaan.

Ik zal nooit zeggen dat je het net zo moet doen als ik. Ik ben een beetje koppig en eigenwijs. ?
Maar ik vind het wel zonde dat wij in Nederland zo kort borstvoeding geven.
Een feitje: wereldwijd wordt er gemiddeld 4 jaar lang gevoed en dat is niet alleen in ontwikkelingslanden.

Daarom heb ik in mijn Online Programma ‘De sleutel tot een Geweldige Geboorte’ een bonusles opgenomen over borstvoeding: Alles wat je moet weten over het laten slagen van de borstvoeding.

Project Self Love

Ik kom uit een lijn van zorgzame vrouwen. Vrouwen die zichzelf wegcijferen, vrouwen die eerst voor een ander zorgen en niet zo goed voor zichzelf. Die zichzelf altijd op de laatste plaats zetten. Die hun eigen wensen en verlangens naar de achtergrond verdringen om voor een ander te kunnen zorgen. Vrouwen die geen ‘Nee’ kunnen zeggen. Bang om iemand teleur te stellen, of erger, boos te maken. Vrouwen die zichzelf soms letterlijk moesten verstoppen, omdat ze geen zin hadden in visite of een telefoontje, maar dat niet durfden te zeggen om de ander niet te kwetsen. Vrouwen die in vriendschappen zijn leeggezogen, misbruikt en aan de kant gezet.

En voor mij is dat helaas ook herkenbaar. Ik heb het altijd zo meegekregen, ik weet niet beter.
Ik vind het fijn om voor anderen te zorgen. En ik vind het heel oncomfortabel als anderen voor mij zorgen. Wat vond ik het raar om de kraamverzorgster mijn ontbijt te laten maken. Ik voelde me schuldig naar haar toe. Bang dat ze me lastig vond. En toen ik bij mijn tweede kraambed besloot om me wel te laten vertroetelen en lekker een paar dagen op bed te blijven liggen werd mijn angst bevestigd. Mijn nieuwe kraamverzorgster vond het gek dat ik nog op bed lag en liet dat duidelijk merken.
Toen ik vlak na de geboorte van Yara heel veel werkte als verloskundige voelde ik me vreselijk schuldig tegenover mijn meisjes. Ik wilde juist niet die carrière makende werkende moeder zijn, ik wilde moeder zijn!
Maar toen ik na een jaar besloot om te stoppen met werken om meer tijd door te brengen met mijn meisjes, voelde ik me vreselijk schuldig tegenover mijn man. Dat hij nu al het geld moest verdienen. Ik voelde me schuldig naar mijn ouders, die mijn studie hadden betaald.
Ik wilde niks voor mezelf kopen, geen kleding, make up of andere dingen als dat niet noodzakelijk was. En als ik wat kocht, dan alleen in de sale.
Waar andere vrouwen elk seizoen een nieuwe garderobe aanschaffen, hun nagels laten doen bij de manicure, naar de schoonheidsspecialiste gaan, elke 6 weken naar de kapper, doe ik dat niet. Zorgen voor mezelf vind ik ontzettend moeilijk. Er zitten daar blokkades en patronen waar ik echt mee aan het werk moet.

Tijd voor Self Love!

Het komende half jaar wil ik werken aan mijn zelf liefde. Ik wil naar mezelf in de spiegel kunnen kijken zonder weg te kijken. Zonder kritische blik dat dit of dat niet mooi is, of dat ik gewoon in het algeheel ontzettend stom ben.

Wij vrouwen worden altijd beoordeeld op ons uiterlijk. Complimentjes of opmerkingen gaan ook meestal over het uiterlijk. En waar het nog enigszins als onethisch wordt gezien om opmerkingen te maken over iemands overgewicht, heb ik de afgelopen jaren een boel shit over me heen gekregen over mijn ondergewicht. Door de borstvoeding, lactose intolerantie (en de nodige buikgriepaanvallen die dat veroorzaakte), drukte en zelfwegcijfering viel ik af. En met mijn Indische bouw zorgt dat al snel voor uitstekende botten. Ik woog op het ergste punt 47 kg, terwijl mijn normale gewicht 53 kg was. Een verschil van 6 kg op mijn kleine gestalte is best groot. Ik wist ook wel dat het niet mooi was. Als ik een leuk jurkje wilde passen dan slobberde maat 34 om mijn lijf. Ik had wel eindelijk eens niet van die plofkuiten ?. Mensen denken dan alleen dat ze alles tegen je kunnen zeggen. ‘Zo, jij bent afgevallen!’. Je zegt toch ook niet tegen iemand ‘Zo, jij bent aangekomen!’.
Of ‘Neem jij nog maar een oliebol extra’. Je zegt toch ook niet ‘Nee, laat jij die oliebol maar staan met jouw figuur’. Het is allemaal net zo kwetsend. Het zorgt ervoor dat mijn zelfvertrouwen daalt, dat ik mezelf niet mooi vind, dat ik mezelf niets waard vind.
Wees gerust, de kilo’s zitten er inmiddels weer aan. Nu kan ik weer lekker onzeker zijn over mijn kuiten en hangbillen waardoor ik niet graag jurkjes draag.

Maar daar heb ik dus genoeg van! Ik ga starten met Project Self Love. Ik stop met mezelf wegcijferen. Er heerst nog een soort taboe op zelf liefde. ‘Dat doe je toch niet!, wat een kapsones, zo die vindt zichzelf geweldig zeg’. Het zijn allemaal dingen die zo uit mijn eigen mond kunnen komen. Ik vind het eerlijk gezegd ook een beetje gek als iemand zegt veel liefde voor zichzelf te voelen. En als ik iets gek vind dan heb ik er eigenlijk stiekem bewondering voor. Dus ik ga ermee aan de slag!
Het is zoals Whitney Houston al lang geleden zong:

‘Because the greatest love of all is happening to me
I’ve found the greatest love of all inside of me
The greatest love of all is easy to achieve
Learning to love yourself, it is the greatest love of all’

Mijn eerste stap in Project Self Love is het samenstellen van een Self Love spotify list.
Mijn lijst vind je hier: https://open.spotify.com/…/…/playlist/44stVFdym5uBm22CAZNvIy

Welk nummer hoort daar nog absoluut bij volgens jou?

Herken jij jezelf in mijn verhaal? Doe dan mee met #projectselflove en begin met goed voor jezelf te zorgen. Laten we elkaar daarin ondersteunen!